Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/5389 K.2025/5225

Yapılan ön incelemede; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde yapıldığı, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından mahkumiyet hükümleri verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suç işleme kastının bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık savunması, şikayetçilerin beyanları, olay, yakalama, muhafaza altına alma ve tespit tutanakları ile tüm dosya kapsamından; sanığın atılı suçtan mahkumiyetine ve lehe hükümlerin uygulanmamasına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış,

Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi kapsamında "cezayı aleyhe değiştirme" yasağına aykırı olarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, bozma öncesi hükümde tekerrüre esas alınan ve daha hafif cezayı içeren ilâmdaki hapis cezası üzerinden belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1. 5237 sayılı Kanun’un 125/4. maddesinde düzenlenen aleniyetin oluşabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, somut olayda; sanığın hakaret eylemini acil servisin neresinde gerçekleştirdiğinin denetime olanak verilecek şekilde tespit edilerek sonucuna göre anılan maddenin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi kapsamında "cezayı aleyhe değiştirme" yasağına aykırı olarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, bozma öncesi hükümde tekerrüre esas alınan ve daha hafif cezayı içeren ilâmdaki hapis cezası üzerinden belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

A.Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasına ''1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca aleyhe değiştirme yasağı gözetilerek 5275 sayılı Kanun'un 108 /2. maddesi uyarınca koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/454 Esas -2014/185 Karar sayılı ilâmındaki 6 ay 20 gün hapis cezası esas alınarak belirlenmesine'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,