KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2024/5408 E., 2025/1750 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Şubat 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2024/273 E., 2024/508 K.
- Suç
- Fuhuş
- Hükümler
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Düşme, onama
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanıklar hakkında iki kez fuhuş suçundan ayrı ayrı mahkumiyet kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar 22.04.2024 ve 24.04.2024 tarihli temyiz dilekçelerinde belirttikleri sebeplerle hükümlerin bozulması isteğinde bulunmuşlardır.
III. GEREKÇE
5237 sayılı Kanun'un 67/2-(a), 3. maddesinde, iştirak halinde işlenen suçlarda, zamanaşımı sürelerinin sanıklardan birinin sorguya çekilmesi halinde kesileceği ve dava zamanaşımını kesen birden fazla sebebin varlığı halinde sürenin, son kesme nedeninin gerçekleştiği tarihten itibaren yeniden işlemeye başlayacağının belirtilmesi karşısında; yargılamaya konu fuhuş eylemleri için öngörülen 8 yıllık olağan zamanaşımı süresini kesen son işlemin, sanık ...'in 21.04.2016 tarihli savunması olduğu ve bu tarihten itibaren dava zamanaşımı süresi içinde karar verildiği anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.
Sanıklara yükletilen fuhuş eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, yapılan incelemede isabetsizlik görülmemiştir.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/5408, K. 2025/1750, 4 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama