KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2024/549 E., 2026/2886 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Şubat 2026
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2022/2005 E., 2023/1662 K.
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafii 06.11.2023 tarihli temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplerle hükmün bozulması isteminde bulunmuştur.
III. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Kamu görevlisine hakaret ile Cumhurbaşkanına hakaret suçlarının işlenmesi ve 5237 sayılı Kanun'un 125/3-(a) ve 299. maddelerinin ihlal edilmesine karşın, eylemin tek olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi gereğince daha ağır cezayı içeren 5237 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca karar verilmesi gerekmesi ve dosya kapsamından sanık hakkında, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 16.12.2020 tarihli 2020/ 36169 soruşturma numaralı dosyası üzerinden Cumhurbaşkanına hakaret suçundan tefrik kararı verilmesi karşısında, bahse konu dosyanın akıbeti araştırılarak mümkün olması halinde birleştirilmesi,
aksi halde usulüne uygun şekilde dava dosyalarının incelenmesi ve tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek, fikri içtima ve mahsup hükümleri de nazara alınıp sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/549, K. 2026/2886, 10 Şubat 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama