KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2024/5568 E., 2024/9795 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Eylül 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2016/178 E., 2016/259 K.
- Katılanlar
- ..., ...
- Suç
- Hakaret
- Hükümler
- Ceza verilmesine yer olmadığı, beraat
- Tebliğname görüşü
- Düşme
Karar Metni
334 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Ankara 32. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan beraat ve ceza verilmesine yer olmadığı kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekilinin temyiz isteği, kararların eksik inceleme sonucu alındığına, usul ve yasaya aykırı olduklarına, vesaire ilişkindir.
III. GEREKÇE
1.Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 06.04.2016 tarihli sanığın savunması olduğu ve bu tarihten itibaren, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/5568, K. 2024/9795, 9 Eylül 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama