Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/624 K.2026/2203

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi özetle; sanığın suça konu dilekçeyi hakkını arama ve kendisini savunma amacıyla yazdığına, hakaret kastı bulunmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık savunmaları, suça konu dilekçe, .... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulu raporu ile tüm dosya kapsamı uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin takdir ve gerekçesi yerinde olduğundan temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu;

Akıl hastalığına özgü güvenlik tedbirinin kanuni bağlamda uygulandığı,

Akıl hastalığı nedeniyle hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ve güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilen sanığın, 5271 sayılı Kanun'un 325/1. maddesi uyarınca yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, yapılan incelemede eleştiri dışında isabetsizlik görülmemiştir.

IV. KARAR