Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/6312 K.2025/7178

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, inceleme dışı sanık ...'ın göçmenlerin araca alındığı esnada uyuduğuna, bu hususta tutarlı beyanda bulunduklarına, göçmenlere bu hususun sorulması gerektiğine, iştirak iradesinin bulunmadığına, göçmenlerin kendisine para vermediklerini beyan ettiklerine, göçmenlerin beyanlarında belirttikleri kişi tarafından araca bindirildikleri, kendisinin de yardım amaçlı olarak göçmenleri aracına aldığına, kabul anlamına gelmemekle birlikte 5237 sayılı Kanun'un 79/2-b maddesinin uygulanması ve adli para cezasının üst sınırdan tayin edilmesinin hukuka aykırı olduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan tayin edildiği anlaşılmış, ayrıca olay tutanağı, göçmenlerin anlatımları, telefon inceleme tutanağı ve göçmen M. E. F.'nin Van ilinden Erzincan iline kadar aracın bagajında yolculuk yaptığını beyan etmesi doğrultusunda sanığın atılı suçu işlediğine ve 5237 sayılı Kanun'un 79/2-b maddesinin uygulanmasına yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Kanun'un 79/3. maddesindeki "suçun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi halinde verilecek ceza yarısına kadar artırılır." biçimindeki düzenleme gereğince sanık hakkında hükmolunan cezanın yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeksizin en üst hadden artırılması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR