Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/6927 K.2024/11735

Sanık hakkında görevi yaptırmamak suçundan Bölge Adliye Mahkemesi tarafından karar verilmediği belirlenmiştir. Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan O yer Cumhuriyet savcısının başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince hükmün kaldırılarak mahkûmiyetine karar verilmiştir. 2.Sanığın usulsüz tebliğ nedeniyle temyiz istemi hakkında Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi 27.11.2023 tarihli ek kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 286/2-(d) maddesi uyarınca temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; kararın tebliğinin usulsüz olduğuna, temyiz hakkının elinden alındığına, ağır tahrik ile suçun meydana geldiğine, fazla ceza verildiğine, kararın Ses ve Görüntü Bilişim Sistemi aracılığıyla verilemeyeceğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Hakaret Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Yapılan İncelemede. Anayasa'nın 40/2. maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232/6., 34/2. maddeleri gereğince, Antalya

12. Asliye Ceza Mahkemesi kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, karar tarihinde başka suçtan cezaevinde hükümlü olan ve Ses ve Görüntü Bilişim Sistemi aracılığıyla duruşmaya katılan, sanığın yüzüne karşı verilen hükmü cezaevi idaresi aracılığıyla da temyiz edebileceğinin Kanun yolu açıklamasında bildirilmemesi suretiyle yanılgı oluşturulduğu ve ceza infaz kurumunda bulunan sanığa yapılan tebligat sırasında, 5271 sayılı Kanun'un 35/3. maddesine göre, kararın kendisine okunup anlatılması gerektiği halde,

sadece "okumak/almak" suretiyle yapılan tebligatın da usulsüz olduğu anlaşıldığından sanığın öğrenme üzerine kararı süresi içerisinde temyiz ettiğinin kabul edilmesi gerektiği değerlendirilerek ve bölge adliye mahkemesinin temyiz isteğinin reddine ilişkin kararına karşı yapılan temyiz talebi bu nedenle yerinde görüldüğünden, ek kararın kaldırılması suretiyle, dosya görüşüldü: Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak,

tüm dosya kapsamına, şikayetçiler, katılan ve tanık beyanları ile olay tutanağına,bilirkişi raporuna göre sanığın atılı suçu işlediğine,haksız tahrik hükümlerinin uygulanma şartlarının gerçekleşmediğine, adli sicil kaydına konu ilamlar bulunması,

bu ilamların birinden sanığın mükerrir durumunda olması ve sanığın yeniden suç işlemeyeceği hususunda tam ve yeterli vicdani kanaat oluşmaması sebebiyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51. ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği,

özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Hakaret suçunun kamu görevlisine karşı görevinden dolayı ve kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle işlenmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanun'un 125/3- (a) ve (c) bentlerindeki iki nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek,

alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından sair temyiz sebepleri yönünden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Anayasa'nın 40/2 maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232/6., 34/2. maddeleri gereğince, Antalya

12. Asliye Ceza Mahkemesi kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, karar tarihinde başka suçtan cezaevinde hükümlü olan ve Ses ve Görüntü Bilişim Sistemi aracılığıyla duruşmaya katılan, sanığın yüzüne karşı verilen hükmü cezaevi idaresi aracılığıyla da temyiz edebileceğinin Kanun yolu açıklamasında bildirilmemesi suretiyle yanılgı oluşturulduğu ve ceza infaz kurumunda bulunan sanığa yapılan tebligat sırasında, 5271 sayılı Kanun'un 35/3. maddesine göre, kararın kendisine okunup anlatılması gerektiği halde,

sadece "okumak/almak" suretiyle yapılan tebligatın da usulsüz olduğu anlaşıldığından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 264/1. maddesinde yer verilen.

"Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz." şeklindeki düzenleme karşısında sanığın öğrenme üzerine kararı süresi içerisinde istinaf başvurusunda bulunduğunun kabul edilmesi gerektiği değerlendirilerek, Dava dosyasının, istinaf talebi yönünden bir karar verilmek üzere Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, B.

Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Antalya