Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/7040 K.2025/3281

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ile müdafiinin temyiz istemleri, atılı suçun sanık tarafından işlenmediğine, işlendiğine dair yeterli delilin dosyada bulunmadığına ve masumiyet ilkesinin bertaraf edilmemesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, alınan beyanlara, incelenen dava dosyası içeriğine göre, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığın bu suçtan cezalandırılması yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilenler dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sübut bulan suçun silahla işlenmiş olması nedeniyle sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 265/4. maddesi uyarınca artırım yapılması gerekirken ilgili kanun maddesi olarak aynı Kanun'un 165/4. maddesinin yazılması, cezayı aleyhe değiştirme yasağına ilişkin kanun maddesinin de 1412 sayılı Kanun'un 326/son yerine CMK'nın 307/4. maddesi olarak gösterilmesi, isabetli görülmemiştir.

IV. KARAR