Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/7188 K.2024/13717

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemleri; suçun unsurlarının oluşmadığına, hükmün gerekçesiz olduğuna, göçmenlerin mahkemece dinlenilmediğine, telefon incelemesi yapılmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesinin uygulanması gerektiğine, sanığın üçüncü kişiler tarafından kullanıldığına, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmemesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak dosya içerisindeki göçmenlerin beyanları, teşhis tutanağı, olay tutanağı, tespit tutanağı, tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin Mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR