Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/7270 K.2024/12551

Sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1-4, 62/1. ve 52/2. maddeleri gereğince 1.740,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.06.2023 tarihli ve 2022/1075 Esas, 2023/478 sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.07.2024 gün ve 2024/58404 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin; "Benzer bir olay sebebiyle, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 18.05.2022 tarihli ve 2022/5106 Esas, 2022/12618 Karar sayılı ilâmında yer alan“... Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir… sözlerin hakaret suçunu oluşturmadığından… KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE…” şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, sanığın, ... isimli sosyal paylaşım sitesinde katılan ...'u kastederek yazdığı "Bu adamın hakından CORONA gelir. Bir CORONA cifligi kursak. Bu adamları .... Yem diye kullansak. ADAMLARI YIYEN VİRÜSLER YAŞAYAMAZ ÖLÜR.

IKI TARAFLI TEMİZLİK OLUR" şeklindeki sözler sebebiyle cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, anılan sözlerin kullanış şekli ve cümle kurgusu dikkate alındığında kaba söz ve eleştiri kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, kullanılan sözlerin niteliği ve sanığın amacının katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından,

sanığın hakaret suçundan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İncelenen somut olayda; sanığın, suça konu paylaşımında yer alan beddua niteliğindeki sözlerin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurları oluşmadığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, mahkumiyetine karar verilmesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden KABULÜNE,

2. Sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyetine ilişkin Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.06.2023 tarihli ve 2022/1075 Esas, 2023/478 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. Bozma nedenine göre karardaki hukuka aykırılığın, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca, Yargıtay tarafından düzeltilmesi gerektiğinden sanığın hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince BERAATİNE,

4. Sanığın beraat etmesi nedeni ile bu suç için yapılan yargılama giderinin Hazine üzerinde bırakılmasına,

5. Hükmolunan cezanın çektirilmemesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,