KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2024/7338 E., 2025/10413 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Haziran 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2024/493 E., 2024/862 K.
- Suç
- Görevi yaptırmamak için direnme
- Hükümler
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince karar kaldırılarak mahkumiyet kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri özetle; tanıkların sanıkların savunmalarını doğrular nitelikte beyanda bulunduklarına, müştekilerin çelişkili beyanları, kamera görüntüleri ile Tarsus İnfaz Hakimliği tarafından verilen beraat kararı değerlendirilmeden verilen mahkumiyet kararlarının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
1.Sanıkların aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemeleri, tanık beyanlarının sanıkların savunmalarını doğrular nitelikte olması karşısında, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, gerekçesiz karar verilerek Anayasa'nın 141., 5271 sayılı Kanun'un 34., 223. ve 230. maddelerine muhalefet edilmesi,
2.Kabule göre de;
Sanıklar hakkında, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca en ağır cezayı içerir suça ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiğinin düşünülmemesi,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/7338, K. 2025/10413, 2 Haziran 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama