Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/7376 K.2025/7975

Yapılan ön inceleme neticesinde; bozma üzerine sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine verilen yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile fuhuş suçundan sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1-Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; mağdur ile sanığın boşanması nedeniyle husumetli oldukları için mağdurun beyanlarına itibar edilemeyeceğine, mahkumiyete yeterli her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, takdiri indirim uygulanması gerektiğine ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağına ilişkindir. 2- O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanık ...'nin cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A-Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık savunması ile mağdur anlatımları karşısında, sanığın mahkumiyetine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

B- Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere göre sanık hakkında beraat hükmü kurulmasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş, ileri sürülen temyiz sebepleri yerinde bulunmamıştır.

IV. KARAR