Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/7460 K.2024/17439

Yapılan ön inceleme neticesinde; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2023 tarihli 2023/49-277 sayılı kararı uyarınca temyiz isteminin süresinde yapıldığı ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; delil olarak sadece şikayetçilerin beyanlarına ve onlar tarafından düzenlenen tutanağa dayanılamayacağına, bu konuda Anayasa Mahkemesi'nin emsal kararı bulunmakla birlikte somut herhangi bir delile dayanmayan mahkumiyet hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Başka suçtan yargı çevresi dışındaki ceza infaz kurumunda tutuklu olduğu anlaşılan sanığın, savunmasını SEGBİS yoluyla değil duruşmaya bizzat katılarak yapmak istediğini belirtmesine karşın, duruşmada hazır edilmeksizin savunması alınıp mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR