Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/830 K.2026/3844

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; suçun sübutuna, gördüğü tedavi sebebiyle işlediği fiilin anlam ve sonuçlarını algılayamadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilen hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uygulanırken hesap hatası nedeniyle sonuç hapis cezasının 1 yıl 2 ay 17 gün yerine 1 yıl 2 ay 16 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından ve İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümde, tekerrüre ilişkin hüküm fıkrasında tekerrüre esas alınan suçun kesinleşme tarihinin 23.09.2021 yerine 28.06.2022 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğundan bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşıldığından, yapılan incelemede isabetsizlik bulunmamıştır.

IV. KARAR