Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/852 K.2024/1603

Sanığın hakaret suçundan mahkumiyetine dair yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.12.2023 tarihli ve KYB- 2023/127820 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma isteminin;

Dosya kapsamına göre,

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 03/02/2014 tarihli ve 2013/23474 esas, 2014/2417 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Kanun’un 231/8. maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması hâlinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve zamanaşımının denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı,

Dosya kapsamına göre, sanığın eylemine uyan anılan suç için kanunda öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olağan zamanaşımı süresine tâbi olduğu, sanığın müsnet suçu 13/04/2008 tarihinde işlediği, 20/03/2009 tarihinde verilen

mahkûmiyet kararı ile zamanaşımı süresinin kesildiği, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın ise 09/09/2014 tarihinde kesinleştiği, sanığın 21/03/2019 tarihinde yeniden suç işlediği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09/09/2014 tarihi ile denetim süresi içinde yeniden suç işlediği 21/03/2019 tarihleri arasını kapsayan 4 yıl 6 ay 12 günlük sürenin 5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince duracağı,

sanığın mahkûm edildiği tarih ile hükmün açıklandığı tarih arasında zamanaşımını kesen başkaca bir sebep bulunmadığı ve sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilen 20/03/2009 tarihinden itibaren, hükmün açıklandığı 27/02/2023 tarihine kadar geçen sürede 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilmeden, zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

Şeklindeki gerekçeye dayanmıştır.

II. GEREKÇE

İnceleme konusu somut olayda, sanık hakkında hakaret suçundan 20.03.2009 tarihinde verilen mahkumiyet kararının, Yargıtay 2. Ceza Dairesince bozulması üzerine hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 09.09.2014 tarihinde kesinleştiği, sanığın 21.03.2019 tarihinde denetim süresi içinde ikinci suçu işlediği,

4 yıl 6 ay 12 günlük durma süresi de göz önüne alındığında, yargılama sürecinde olağan dava zamanaşımı süresi olan 8 yıllık süresinin dolmasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince sanık hakkındaki atılı suçtan açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken mahkumiyet hükmü kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Sanık hakkında hakaret suçundan Küçükcekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2023 tarihli, 2022/428 Esas ve 2023/115 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesi gereğince, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. Bozma nedenine göre karardaki hukuka aykırılığın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca Yargıtay tarafından düzeltilmesini gerektiğinden; sanık hakkında, hakaret suçundan açılan kamu davasının, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince DÜŞMESİNE, sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesi nedeniyle bu suç için yapılan yargılama giderinin Hazine üzerinde bırakılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,