Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/8538 K.2024/16012

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı ve 05.10.2020, 30.09.2021 ve 11.01.2022 tarihli dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, uzlaştırma hükümlerinin uygulanması, sunduğu raporlar dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının araştırılması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

1.Sanığa atılı suçun uzlaştırma kapsamında olmadığı ve sunulan rapor içerikleri dikkate alındığında 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı anlaşılmakla temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2.Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR