Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/864 K.2024/2403

Hakaret suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu, 62 nci maddeleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 860,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.07.2020 tarihli ve 2020/180 Esas, 2020/305 Karar sayılı kararının itiraz edilmeksizin 02.10.2020 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 31.03.2021 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine,

sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda hükmün açıklanması ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu, 62 nci maddeleri ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 860,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2022 tarihli ve 2022/73 Esas, 2022/443 Karar sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.12.2023 gün ve 2023/133956 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, sanık hakkında hakaret suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1. maddesi uyarınca tayin edilen 90 gün adli para cezasından, aynı Kanun'un 29. maddesi gereğince 1/4 oranında indirim yapıldığında 67 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde 68 gün adli para cezası tayin edilmesini müteakip, anılan Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığında 55 gün adli para cezasına hükmedilmesi yerine, 57 gün adli para cezası tayin edilmesini takiben,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3.maddesi gereğince 1/4 oranında indirim yapıldığında da 41 gün adli para cezasına hükmedilmesi yerine, 43 gün adli para cezası tayin edilmesi üzerine, sonuç olarak 5237 sayılı Kanun’un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirasından 820,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken 860,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek sureti ile fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir. ”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Uyuşmazlık konusunda bir karar vermeden önce, kanun yararına bozma istemine konu edilen hükümde belirlenen yeni bir hukuka aykırılık durumunun incelenmesi gerekmektedir.

Hakaret suçlarında özel tahrik hükümleri içeren 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin 1 inci fıkrası: “Hakaret suçunun haksız bir fiile tepki olarak işlenmesi hâlinde, verilecek ceza üçte birine kadar indirilebileceği gibi, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” hükmünü içermektedir.

Genel bir tahrik hükmü olann 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ise: “Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine on sekiz yıldan yirmi dört yıla ve müebbet hapis cezası yerine on iki yıldan on sekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir.” şeklinde düzenlenmiştir.

İncelenen somut olayda, mahkemece hakaret suçundan mahkum edilen sanığın, eylemini haksız tahrik altında işlediğinin kabulüyle, 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi uyarınca cezasından 1/4 oranında indirim yapıldığı ve sanığın neticeten 860,00 TL adli para cezasıyla cezalandırıldığı görülmektedir. Ancak yapılan haksız tahrik uygulamasında, hakaret suçuna ilişkin özel hüküm olan ve daha lehe düzenlemeler içeren aynı Kanun'un 129 uncu maddesi yerine, genel tahrike dair 29 uncu maddesinin uygulanması hukuka uygun görülmemiştir.

Yargıtay incelemesi sırasında saptanan ve yukarıda belirtilen yeni hukuka aykırılık nedeni, kanun yararına bozma konusu yapılmadığından belirtilen kanun yolunun niteliği gereği resen giderilemeyecektir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.7.2007 gün ve 2007/145-172 sayılı, 27.3.2007 gün ve 2007/73-76 sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere hükümdeki diğer yasaya aykırılıklar giderilmeden, uyuşmazlık konusunda karar verilmesi halinde, hukuka aykırılıkları giderme ve ülkede uygulama birliğini hukuka uygunlukla sağlama amacına hizmet için öngörülen "Kanun yararına bozma" kurumu, bünyesinde hukuka aykırılık taşıyan hükümleri onaylama sonucunu doğuracaktır.

Bu nedenle kanun yararına bozma konusunun bu aşamada sonuçlandırılmasına yer olmadığına, inceleme konusu hüküm hakkında belirlenen husus yönünden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR