Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/874 K.2024/2290

Hakaret suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 1.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2023 tarihli ve 2022/8 Esas, 2023/73 Karar sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.12.2023 gün ve 2023/125330 sayılı Tebliğname'si ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

“Her ne kadar Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2023 tarihli kararı ile hüküm kısmında vekalet ücretine ilişkin kısımda hata yapıldığından bahisle anılan mahkemenin 24.04.2023 tarihli ek kararı ile yeniden hüküm kurulmuş ise de, dosyadan el çektikten sonra verilen kararın hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanık ...'nin, katılan ...'ye karşı "hırsız" demek suretiyle işlemiş olduğu hakaret suçuna ilişkin mahkumiyetine karar verilmiş olması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 325/1. maddesi gereğince kendini vekil ile temsil ettiren katılan ... lehine, sanık ... tarafından ödenmek üzere vekâlet ücretine hükmolunması gerekirken, "vekalet ücretinin katılan sanıklardan eşit olarak alınarak katılan ...'ye ödenmesine" şeklinde hüküm kurularak katılana yönelik eylemi bulunmayam sanık ...'ün de vekalet ücretinden sorumlu tutulmasında isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Yerel Mahkemenin 16.10.2022 tarihli kararı ile dosyadan el çektikten sonra vermiş olduğu kararda değişiklik yapamayacağı, bu nedenlerle 24.04.2023 tarihli ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilmiştir.

Sanık hakkında, katılan ...'e yönelik hakaret suçundan mahkûmiyetin kararı verilmiş olması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 325 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kendini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, sanık ... tarafından ödenmek üzere vekâlet ücretine hükmolunması gerekirken, "Vekalet ücretinin katılan sanıklardan eşit olarak alınarak katılan ...'e ödenmesine" şeklinde hüküm kurularak katılana yönelik eylemi bulunmayam sanık ...'ün de vekalet ücretinden sorumlu tutulması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.04.2023 tarihli ve 2022/8 Esas, 2023/73 Karar sayılı kararı hukuki değerden yoksun olduğundan hakkında KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

3.Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 16.02.2023 tarihli ve 2022/8 Esas 2023/73 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

4. Karardaki hukuka aykırılık 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca, hükmün Yargıtay tarafından düzeltilmesini gerektirmekle; hüküm fıkrasının (e) bendinde yer alan "Katılan sanıklardan eşit olarak alınarak" ibaresi HÜKÜMDEN çıkarılarak, yerine "Sanık ...'dan alınarak" ibaresi eklenmek suretiyle hukuka aykırılığın giderilmesine,

5. Kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,