Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/8954 K.2024/14135

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynı Kanun'un 231/12. maddesi gereği itiraz yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık ... hakkında kasten yaralama, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu ile hayasızca hareketlerde bulunma suçundan yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme tarafından mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın temyiz isteğinin; hükümleri temyiz etmek istediğine, 2.O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; hayasızca hareketlerde bulunma suçunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43. maddesi uyarınca artırım yapılması ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mağdur sayısınca hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğuna, Bu ve resen görülecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yöneliktir.

III.GEREKÇE 1.Sanığın yargılamaya konu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 86/2., 123. ve 225/1. maddeleri uyarınca belirlenecek cezalarının türü ve üst sınırlarına göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 /2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanık hakkında verilen 05.04.2016 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı, aynı Kanun'un 264. maddesinin birinci fıkrasında yer verilen.

"Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz." şeklindeki düzenleme dikkate alınarak, katılanın kanun yolu başvurusunun itiraz merciince incelenmesi gerektiği anlaşıldığından, esası incelenmeyen dava dosyasının, oy birliğiyle Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, B. Sanık ...

Hakkında Kasten Yaralama, Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozma ile Hayasızca Hareketler Suçlarından Verilen Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak,