Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/9281 K.2025/3058

Hakaret suçundan sanık ...'in, basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 62/1-2, 52/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri gereğince 1.120,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına,

kasten yaralama suçundan sanık ...'nin, basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama neticesinde 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 29, 62/1, 52/2 ve 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddeleri uyarınca 1.240,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve kasten yaralama suçundan sanıklar ... ve ...'un, basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılamaları sonunda, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 62/1,

52/2 ve 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına kurulan hükümlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince açıklanmalarının geri bırakılmasına dair Yalova

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/09/2023 tarihli ve 2023/131 esas, 2023/481 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.10.2024 gün ve 2024/98250 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz veya istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddî boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği gözetilerek yapılan incelemede.

Dosya kapsamına göre, adı geçen sanıklar hakkında hakaret ve kasten yaralama suçları nedeniyle yapılan soruşturma sonunda uzlaştırma sağlanamadığından bahisle kamu davası açılmasını müteakip mahkemesince sanıkların mahkumiyetlerine karar verildiği anlaşılmış ise de;

hazırlık soruşturması aşamasında Yalova Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından görevlendirilen uzlaştırmacı tarafından tanzim edilen 04/01/2023 tarihli uzlaştırma raporuna göre, sanıkların işlemiş oldukları hakaret ve kasten yaralama suçlarına ilişkin olarak uzlaşmanın edimsiz olarak sağlandığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8 ve 254/2. maddeleri gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 254. maddesinde "(1) Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253. maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir. (2) Uzlaşma gerçekleştiği takdirde, mahkeme, uzlaşma sonucunda sanığın edimini def'aten yerine getirmesi halinde, davanın düşmesine karar verir.

Edimin yerine getirilmesinin ileri tarihe bırakılması, takside bağlanması veya süreklilik arzetmesi halinde; sanık hakkında, 231. maddedeki şartlar aranmaksızın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilir. Geri bırakma süresince zamanaşımı işlemez.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra, uzlaşmanın gereklerinin yerine getirilmemesi halinde, mahkeme tarafından, 231. maddenin onbirinci fıkrasındaki şartlar aranmaksızın, hüküm açıklanır." 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesinde de, “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı yada soruşturma yada kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir." hükmü yer almaktadır.

1. Bu kapsamda sanık ... yönünden yapılan değerlendirilmede. 04.01.2023 tarihli uzlaştırma raporuna göre sanığın yurt dışında olması sebebiyle Uzlaştırma Yönetmeliğinin 7/12. maddesi gereği uzlaştırma yapılamadığının belirtildiği anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. 2. Bu kapsamda sanıklar ..., ... ve ... yönünden yapılan değerlendirilmede.

Sanıkların edimsiz olarak uzlaştığına dair 04.01.2023 tarihli uzlaştırma raporu karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 172/1. fıkrası uyarınca kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmesi gerekirken dava açılması ve açılmış bu davada 5271 sayılı Kanun'un 223/8. ve 254/2. maddeleri gereğince üzerlerine atılı suçlardan kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetlerine karar verilip hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Sanık ... Yönünden Yapılan İncelemede Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanıklar ..., ... ve ... Yönünden Yapılan İncelemede 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Yalova

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.09.2023 tarihli ve 2023/131 Esas, 2023/481 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. Bozma nedenine göre karardaki hukuka aykırılığın, 5271 sayılı Kanun'un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca Yargıtay tarafından giderilmesi gerektiğinden; sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama, sanık ... hakkında hakaret suçlarından açılan KAMU DAVALARININ, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. ve 254/2. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,