KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2024/9472 E., 2025/3590 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Şubat 2025
- İncelenen kararın mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2023/64 E., 2024/374 K.
- Suç
- Göçmen kaçakçılığı
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Bozma üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla; sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; tanık beyanındaki çelişkilerin sanık lehine yorumlanması gerektiğini, suça konu araca belirtilen sayıda kişinin binmesinin mümkün olmadığını, eksik araştırma yapıldığını ve dava zamanaşımının dolduğunu ileri sürerek sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün bozulması talebine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,
Sanık hakkında kurulan hükümde, suçun işleniş biçimi, failin kasta dayalı kusurunun yoğunluğu, olayın meydana geliş şekliyle göçmen sayısı dikkate alınarak teşdiden uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden temel ceza alt sınırdan takdir ve tayin olunmuş ise de; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı belirlenerek yapılan incelemede, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/9472, K. 2025/3590, 25 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama