Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/955 K.2026/2821

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; ilk derece mahkemesinin gerekçesinin CMK 232. maddesine uygun olmayan ve hukuki olmayan gerekçelerle, hüküm fıkrasında "suçu işlediği anlaşılamadığından CMK 23/2-e" şeklinde belirtilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve sanığın Cumhurbaşkanına hakaret suçunu işlediğinden bahisle kararın bozulması gerektiğine yöneliktir. Katılan vekilinin temyiz istemi; gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın sadece sanık beyanları esas alınarak beraat kararı verilemeyeceğine, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğundan bahisle kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık savunması, araştırma tutanağı, araştırma raporu, Gaziantep İl Emniyet Müdürlüğü cevabi yazısı ve tüm dosya kapsamına göre yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmesine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamış, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Ancak sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, hakaret suçundan beraat kararı verilirken CMK 223/2-e maddesi yerine CMK 23/2-e yazılması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bölge adliye mahkemesi ceza dairesi kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1-h maddesi uyarınca hüküm fıkrasına; “CMK 23/2-e'' ibaresi çıkarılıp yerine ''CMK 223/2-e'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,