Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/997 K.2026/4161

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, eksik inceleme ve araştırma yapıldığına, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, yeterli delil bulunmadığına, kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın mahkumiyetine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görüldüğünden sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz sebebinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak; Sanık müdafiinin, lehe hükümlerin uygulanmasına yönelik talebinin, 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesindeki hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesini de kapsadığı gözetilerek, aynı Kanun'un 230/1.(d) maddesi uyarınca bu hususta kanuni dayanakları da gösterilerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR