Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2025/10068 K.2025/21112

Yapılan ön incelemede. Tehdit suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olduğu, Hakaret suçundan verilen hükmün ise temyiz edilebilir olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilip, şikayetçinin 08.02.2021 tarihli celsede katılma talebinde bulunmasına rağmen bu hususta karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 237/2. maddesi gereğince, şikâyetçinin davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından verilen beraat kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz istemi özetle; tanığın tarafsız olmadığına ilişkin değerlendirmenin hatalı olduğuna ve beyanına itibar edilmesi gerektiğine, atılı suçun oluştuğuna, sanığın daha önceden de benzer eylemleri olduğuna ve mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine bu nedenlerle hükümlerin bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 188/1. maddesinin "Duruşmada, hükme katılacak hâkimler ve Cumhuriyet savcısı ile zabıt kâtibinin ve Kanunun zorunlu müdafiliği kabul ettiği hâllerde müdafiin hazır bulunması şarttır." şeklindeki hükmü ile 5271 sayılı Kanun'un 289/1-e maddesinde, Cumhuriyet savcısı veya duruşmada kanunen mutlaka hazır bulunması gereken kişilerin yokluğunda duruşma yapılmasının “hukuka kesin aykırılık hâlleri” arasında düzenlenmesi bir arada değerlendirilerek somut olaya bakıldığında.

12.02.2021 tarihli 2. celsede sanık ...'in savunmasının alındığı oturumda Cumhuriyet savcısının duruşmaya katılmadığı, görüşünün sorulmadığı anlaşılmakla, Cumhuriyet savcısının duruşmada hazır bulunması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle yapılan yargılama sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A.

Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g maddesinde yer verilen “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılanın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılanın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, başkaca yönleri incelenmeksizin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi