Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2025/1056 K.2025/6299

Sanık hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından mahkumiyetine dair yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.02.2025 tarihli ve KYB- 2025/11164 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, 1- Enez Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 19/04/2021 tarihli iddianame ile sanık hakkında hakaret suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmadığı halde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 225/1. maddesinde yer alan, "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak,

hakkında açılmış dava bulunmayan ve iddianamede anlatılış tarzına göre unsurları gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçundan sanığın cezalandırılmasına karar verilmesinde, 2- Kabule göre ise, sanığın hangi sözlerle hakaret suçunu işlediğinin gerekçeli kararda gösterilmemesinde, 3- Mahkemesince yaralama suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e ve 35. maddelerinin uygulanması sonucunda tayin olunan 135 gün adli para cezası üzerinden, anılan Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucunda, neticeten 112 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken,

150 gün adli para cezası tayin edilerek aynı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince 2.240,00 Türk lirası adli para cezası yerine, 3.000,00 Türk lirası adli para cezasına karar verilerek fazla ceza tayin edilmesinde, İsabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Bir numaralı isteme yönelik incelemede. Sanık hakkında tehdit suçundan kamu davası açılıp suçun hukuki niteliğinin değişmesi nedeniyle sanığa 5271 sayılı Kanun'un 226/1. maddesi gereğince 5237 sayılı Kanun'un 125/1, 4. maddelerinden ek savunma hakkı verilerek hakaret suçundan mahkumiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmadığından kanun yararına bozma istemi yerinde görülmemiştir. 2. İki numaralı isteme yönelik incelemede.

Anayasanın 141/3. maddesinde belirtildiği üzere, mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli yazılması gerekmektedir. 5271 sayılı Kanun'un “Hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken hususlar” başlıklı 230. maddesinde.

(1) Mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde aşağıdaki hususlar gösterilir: a) İddia ve savunmada ileri sürülen görüşler. b) Delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi. c) Ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesi; bu hususta ileri sürülen istemleri de dikkate alarak, Türk Ceza Kanununun 61 ve 62 nci maddelerinde belirlenen sıra ve esaslara göre cezanın belirlenmesi;

yine aynı Kanunun 53 ve devamı maddelerine göre, cezaya mahkûmiyet yerine veya cezanın yanı sıra uygulanacak güvenlik tedbirinin belirlenmesi. d) Cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adlî para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin istemlerin kabul veya reddine ait dayanaklar.” hükmüne yer verildiği, Aynı Kanun’un 289. maddesinin (g) fıkrasında da hükmün 230. madde gereğince gerekçeyi içermemesi, hukuka kesin aykırılık halleri arasında sayılmıştır.

İncelenen somut olayda; sanığın hangi sözlerle şikayetçilere hakaret ettiği gerekçede açıklanmadan sadece iddianamede belirtilen sözlerle hakaret ettiğinin belirtildiği, ayrıca sanığın yine aynı sözleri tehdit maksadı ile silahlı tehdit eylemi öncesinde gerçekleştirdiğinden eyleminin silahlı tehdit suçunu oluşturduğunun gerekçede açıklandığı, bu suretle gerekçe gösterilmeden hakaret suçundan cezalandırılmasına karar verilerek hükümde karışıklığa neden olunması hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Üç numaralı isteme yönelik incelemede.

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 3-e, 35. maddeleri gereğince hükmolunan 135 gün adli para cezasından, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 112 gün adli para cezası yerine 150 gün adli para cezası tayin edilerek aynı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince 2.240,00 TL adli para cezası yerine, 3.000,00 TL adli para cezasına karar verilerek fazla ceza tayin edilmesi Kanuna aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Bir nolu isteme yönelik kanun yararına bozma istemi ile ilgili Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE, 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki iki ve üç nolu düşünceler yerinde görüldüğünden kanun yararına bozma istemlerinin KABULÜNE,

3. Sanık hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarına ilişkin Enez Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2022 tarihli ve 2021/86 E., 2022/17 K. sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

4. Üç numaralı istem yönünden; bozma nedenine göre karardaki hukuka aykırılığın, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca, Yargıtay tarafından düzeltilmesi gerektiğinden sanığın kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 3-e, 35 maddeleri gereğince belirlenen 135 gün adli para cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi 1/6 oranında indirim yapılarak 112 gün adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, sanığa verilen 112 gün adli para cezasının aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL üzerinden hesap edilerek 2.240,00 TL adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına,