Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2025/11689 K.2026/460

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkileri bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın katılana karşı farklı zaman dilimlerinde birden fazla paylaşım yaptığı düşünüldüğünde 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi gereğince cezasında arttırım yapılmamasının hatalı olduğuna ve hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gereken bir paylaşım nedeniyle cezalandırılmasının hukuk devleti ilkesiyle bağdaşmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasının hatalı olduğuna, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın savunması, tutanaklar ve tüm dosya kapsamından üzerine atılı suçu işlediği sabit olduğundan ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmamasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanığa yükletilen Cumhurbaşkanına hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 1.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.11.2015 tarih, 2014/12-388 Esas ve 2015/403 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere erteleme kararı ile belirlenecek denetim süresinin cezayı aleyhe değiştirme yasağına konu olamayacağı hususu dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 51/3. maddesi uyarınca cezası ertelenen sanık hakkında belirlenen denetim süresinin bir yıldan az olamayacağının gözetilmemesi,

2.Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi, 3.Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin paylaşım tarihi olan 11.01.2016 olarak yazılması gerektiğinin gözetilmemesi, dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesi gereği, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılması,

hüküm fıkrasındaki denetim süresine ilişkin kısımdaki " 11... gün" ibaresi çıkarılıp yerine "1 yıl" ibaresinin eklenmesi ve gerekçeli karar başlığındaki suç tarihine ilişkin kısımdaki "11.01.2014" ibaresi çıkarılıp yerine "11.01.2016" ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bakırköy