Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2025/1641 K.2025/9825

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildikten sonra 5271 sayılı Kanun'un 308/A maddesi uyarınca yapılan itiraz üzerine istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; aleyhe hususları kabul etmediğine ve lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

İncelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi'nin 25.12.2017 tarihli kararına karşı Cumhuriyet savcısı tarafından 05.08.2017 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanıp yürürlüğe giren, 7035 sayılı Kanun'un 23. maddesiyle eklenen 5271 sayılı Kanun'un 308/A maddesi uyarınca yapılan itiraz yerinde görülerek istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verildiği anlaşıldığından, Cumhuriyet savcısının itirazının temyiz talebi olarak değerlendirilmesine ve Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi'nin 30.03.2018 tarihli kararının yok hükmünde olduğuna dair tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, yapılan incelemede isabetsizlik bulunmamıştır.

IV. KARAR