Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2025/1787 K.2025/6017

Hakaret suçundan sanık ... hakkında basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1, 29, 62/1, 52/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 251/3. maddeleri uyarınca 920,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Gemlik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.07.2023 tarihli ve 2022/166 esas, 2023/454 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.02.2025 gün ve 2025/11892 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanığın mahkûmiyetine esas hakaret suçundan hüküm kurulurken temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 125/1 maddesi gereğince 90 gün adlî para cezası olarak belirlenmesini müteâkip, aynı Kanun'un 29. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 67 gün adlî para cezası yerine, 75 gün adlî para cezası tayin edilmesini takiben, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 55 gün adlî para cezası yerine, 62 gün adlî para cezası tayin edilmesini sonrasında,

5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 41 gün adlî para cezası yerine, 46 gün adlî para cezası tayin edilmesini takiben, sonuç olarak 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirasından 820,00 Türk lirası adli para cezası yerine, 920,00 Türk lirası adli para cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Mahkemece hakaret suçuna ilişkin özel hüküm olan ve daha lehe düzenlemeler içeren 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesi yerine, aynı Kanun'un genel tahrike dair 29. maddesinin uygulanması hususu yönünden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR