Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2025/2376 K.2025/9412

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince beraat hükmü kaldırılarak mahkumiyet hükmü verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; müvekkilinin atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, iddianamedeki sözlerin müvekkili tarafından söylenmediğine, katılan tarafından müvekkiline yönelik tahkir edici davranışlar neticesinde husumet meydana gelmesi nedeniyle haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddetle neticesinde söylenen sözlerin kişinin ... ve şerefine yönelik olmayıp sadece müvekkilin sitemin ve acısını ifade eden sözler olduğuna bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın savunmalarına, katılan ... ... ile tanıklar N.İ. ve M.Ü.'nün beyanlarına göre sanığın atılı suçu işlediğine, engel sabıkası ve suçlu kişiliği değerlendirilerek yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmaması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50, 51. ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

5237 sayılı Kanun'un 129/1-3. maddesindeki "...verilecek ceza üçte birine kadar indirilebileceği gibi, ceza vermekten de vazgeçilebilir." şeklindeki düzenleme karşısında, indirim oranının azami 1/3 olduğu gözetilmeden sanığın cezasından 2/3 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayin edilmiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, yapılan incelemede isabetsizlik görülmemiştir.

IV. KARAR