Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2025/2423 K.2025/17197

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; suçu işlemediğine, tanıklar dinlenilmeden karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak;

Sanığın, hakkında işlem yapılmak üzere karakola getirildiği, burada polis memuru ve Başbakan olan katılanlara yönelik hakaret ettiği, polis memurlarına hakaret ettiğinden bahisle ayrı bir soruşturma yürütülerek Konya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/407 Esas sayılı dosyasında mahkumiyet kararı verildiği, sanığın polis memurlarına ve Başbakana yönelik hakaretlerinin aynı suç işleme kararıyla, birbirini takip eden sözlerle gerçekleşmesi nazara alındığında, hukuken bir bütün halinde tek bir hakaret fiilini oluşturduğu anlaşıldığından, sanık hakkında bir kez ceza verilip 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeyerek yerinde görülmeyen gerekçeyle katılanlara yönelik eylemler yönünden ayrı ayrı mahkumiyet kararı verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR