Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2025/3354 K.2025/7952

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine, sanıklar hakkında yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkemenin kararı ile görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkûmiyet kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz isteği; hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile hükümlerin kurulduğuna, müvekkillerinin atılı suçu işlediklerine dair somut hiçbir delilin bulunmadığına, haklarında yetersiz gerekçeyle lehe hükümlerin uygulanmadığına, bu ve resen görülecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanıkların savunmalarına, 16.05.2012 tarihli olay tutanağına, katılanlar ... ile .... ve tanıklar .... ile ...'nin aşamalardaki beyanlarına göre, sanıkların atılı suçu işlediklerine, kasıtlı suçtan engel mahkumiyetleri bulunan sanıklar hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanıklara yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Hükümlerde, 1412 sayılı Kanun'un 326/son gereğince cezayı aleyhe değiştirme yasağı kapsamında uygulama yapılırken, bozma öncesi verilen 6 ay 20 gün hapis cezası olarak cezanın infazına denilmesi gerekirken adli para cezasına çevrilerek çifte atıfet yapılmış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmış, Ancak, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen cezayı aleyhe değiştirme yasağı kapsamında uygulama maddesinde 1412 sayılı Kanun'un 326/son ile birlikte CMK 307/5. maddesinin yazılması dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR