Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2025/4401 K.2025/18388

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece bozma üzerine sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, son sözü sorulmamak suretiyle savunma hakkının kısıtlandığına, davaya konu görüşme içeriklerine dair ses kaydının bulunmadığına, soyut iddia ile mahkumiyet hükümleri kurulduğuna vesaire yöneliktir.

III. GEREKÇE

Anayasa Mahkemesi'nin 22.06.2023 tarihli ve 2020/79 Esas, 2023/113 Karar sayılı iptal kararı sonrasında yeniden düzenlenen ve 01.06.2024 tarihinde yürürlüğe giren 7499 sayılı Kanun'un 17. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 252/2. maddesi uyarınca itiraz üzerine hükmü veren mahkemece dosyanın, o yerde birden fazla asliye ceza mahkemesi bulunması halinde tevzi kriterlerine göre belirlenen asliye ceza mahkemesine gönderilmesi, tek asliye ceza mahkemesinin bulunduğu yerlerde ise, aynı mahkemede yetkili başka bir hakim varsa bu hakim tarafından;

aksi halde adli yargı ilk derece mahkemesi adalet komisyonu başkanınca görevlendirilen hakim tarafından duruşma açılarak genel hükümlere göre yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden aynı mahkeme ve hakim tarafından yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 289/1-d maddesine aykırı davranılması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR