Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2025/4885 K.2026/2620

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik istinaf istemiyle ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; katılanın sosyal medyada paylaşılan sözlerinin absürt olması nedeniyle, müvekkilinin yorum olarak Mahkemece kabul edilen sözü yazdığına, bu sözün hakaret niteliği taşımadığı ve bir çok AİHM kararında da vurgulandığı üzere ifade özgürlüğü kapsamında bulunduğuna, bu nedenlerle sanığın beraatine, aksi halde lehine olan hükümlerin uygulanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen karar, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/ 12... /3-a maddeleri uyarınca miktar yönünden kesin nitelikte olup, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince, bu karara yönelik istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi yerine esastan inceleme yapılması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR