Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2025/5872 K.2026/2229

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun (7201 sayılı Kanun) 16. maddesinde "Kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır." ve aynı Kanun'un 22. maddesinde ''Muhatap yerine kendisine tebliğ yapılacak kimsenin görünüşüne nazaran onsekiz yaşından aşağı olmaması ve bariz bir surette ehliyetsiz bulunmaması lazımdır.'' şeklinde düzenlemeler mevcut olup,

kararın sanığın annesine tebliğ edildiğinin yazılı olduğu, ancak tebligatı teslim alan şahsın reşit olup olmadığı belirtilmediğinden tebliğin yöntemine uygun olarak yapılmadığı anlaşılmış ise de, sanığın 26/09/2005 tarihli para cezası tahsil tutanağına göre karardan haberdar olduğunun anlaşılması karşısında, öğrenme anından itibaren 1412 sayılı Kanun'un 310/1. fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 31.01.2025 tarihinde eski hale getirme ve temyiz isteğinde bulunulduğu ve hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 305/1. fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla,