Karar Özeti
4. Ceza Dairesi 2025/6420 E. , 2025/18748 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/993 E., 2023/1415 K. SUÇ : Fuhuş İNCELEME KONUSU KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Onama İTİRAZA KONU KARAR : Temyiz isteminin reddi İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı Dairemizin 2
Karar Detayı
4. Ceza Dairesi 2025/6420 E. , 2025/18748 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/993 E., 2023/1415 K. SUÇ : Fuhuş İNCELEME KONUSU KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Onama İTİRAZA KONU KARAR : Temyiz isteminin reddi İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı Dairemizin 28.04.2025 tarihli ve 2024/346 Esas, 2025/7754 Karar sayılı ilamına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.06.2025 tarihli ve 4 - 2023/116327 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Kanun'un 308/1. maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararının Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine ilk derece mahkemesince sanığın mahkumiyetine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir. 2. Dairemizce 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. 3. Dairemizin ret kararının kaldırılmasına yönelik Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yoluna başvurduğu anlaşılmıştır. I. İTİRAZ SEBEPLERİ Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 4 - 2023/116327 sayılı yazısıyla özetle; "İtiraza konu uyuşmazlık, atılı suçun temyize tabi olup olmadığına ilişkindir." Taşova Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2020 gün ve 2019/241 Esas-2020/452 Karar sayılı kararıyla sanığın müsnet suçtan beraatına dair ilk derece mahkemesi kararına karşı yapılan aleyhe istinaf başvurusu üzerine CMK'nın 280/1-e maddesinde belirtilen bozma nedenlerinin bulunmamasına rağmen Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince bozma kararı verilerek dosyanın ilk derece mahkemesine gönderildiği, bunun üzerine bozmaya uyularak Taşova Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2023 gün ve 2023/70 Esas-2023/102 Karar sayılı kararıyla sanığın TCK'nın 227/2, 43/1, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezasıyla iki kez cezalandırılmasına karar verildiği, bu karara yönelik istinaf isteminin de Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 20.09.2023 gün ve 2023/993 Esas-2023/1415 Karar kararıyla esastan reddedildiği, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin bozma gerekçelerinin CMK'nın 280/1-e maddesinde yer alan nedenler arasında yer almaması sebebiyle Taşova Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2020 gün ve 2019/241 Esas-2020/452 Karar sayılı beraat kararını bozması hukuka aykırı olup Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yasal olarak bozma kararı veremeyeceği hallerde duruşma açarak dosya hakkında bizzat karar vermesi gerektiği, Taşova Asliye Ceza Mahkemesinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından hukuka aykırı şekilde verilen bozma kararına karşı kanunen uyma zorunluluğu olup bozma sonrası 22.03.2023 gün ve 2023/70 Esas-2023/102 Karar sayılı kararıyla sanığın mahkumiyetine karar verildiği, söz konusu hukuka aykırılığın sonucu olarak Taşova Asliye Ceza Mahkemesince verilen mahkumiyet kararının aslında Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince verilmiş bir karar olarak kabulü gerektiği, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin bu hükmü esastan reddetmesinin sanığın temyiz hakkını ortadan kaldırmayacağı, bu nedenle söz konusu hükmün temyiz yasa yoluna tabi olduğu, hükmün temyizen incelenerek mahkumiyet kararının onanması talebine ilişkindir. II. GEREKÇE Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin eksik incelemeyle hüküm kurulduğu yönündeki bozma gerekçesinin, 5271 sayılı Kanun'un 280/1-e maddesi uyarınca istinaf incelemesi sonucunda bozma sebebi yapılabilecek olan ve aynı Kanun'un 289/1. maddesinin a, b, c, d, e, f ve i bentlerinde sayılan hukuka kesin aykırılık hallerine girmediği, bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararının temyize tabi bir karar olduğu anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır. III. KARAR 1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun'un 308/2. maddesi gereği Dairemizin 28.04.2025 tarihli ve 2024/346 Esas, 2025/7754 Karar sayılı sanık ... hakkında fuhuş suçundan verilen temyiz isteminin reddine ilişkin ret ilâmının KALDIRILMASINA, 3. Sanığa yükletilen fuhuş eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. Açıklanan nedenlerle, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Taşova Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2025 tarihinde karar verildi.