Karar Özeti
4. Ceza Dairesi 2025/7541 E. , 2026/3802 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2011/646 E., 2012/213 K. SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜMLER : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme
Karar Detayı
4. Ceza Dairesi 2025/7541 E. , 2026/3802 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2011/646 E., 2012/213 K. SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜMLER : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteğinde bulunulması nedeniyle bu talebi inceleme yetkisinin Yargıtayın görevli dairesinde olduğu, Yerel Mahkemece temyiz isteminin reddine dair verilen 10.07.2025 tarihli ek karara karşı temyiz yasa yoluna başvurulabileceği bu nedenle Milas Ağır Ceza Mahkemesinin, ek karara yapılan itirazın kabulüne dair kararının hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek gereği düşünüldü: Sanığın kovuşturma aşamasında bildirdiği adreste daire numarasını beyan etmediği ancak mahalle ve cadde olarak bildirdiği adres ile uyuşan MERNİS'te gözüken adresine çıkarılan tebligatın birlikte ikamet ettiğini beyan eden resmi nikahlı eşine 09.04.2012 tarihinde tebliğ edildiği ve usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen asıl hükme karşı, 1412 sayılı Kanun'un 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 17.07.2025 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun'un 305/1. maddesi gereği asıl kararın resen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun'un 315/1. maddesinde yer verilen; "Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin ek karara yönelik temyiz isteği yerinde görülmemiştir. Açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin ek kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,23.02.2026 tarihinde karar verildi.