Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2025/8485 K.2025/17800

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.

Sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; müvekkilinin atılı suçu işlemediğine, katılanlar ile şikayetçinin beyanlarına göre atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, atılı suçun işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği müvekkilinin beraatine karar verilmesi gerektiğine, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak.

1.Sanığın aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemesi, katılan ...'nun soruşturma aşamasında hakaret sözüne ilişkin beyanının bulunmaması, yargılama aşamasında ise sanığın kendilerine yönelik yavşaklar dediği şeklinde, katılan ... ile şikayetçi ...'nin ise aşamalarda hakaret sözüne ilişkin bir beyanlarının olmaması karşısında, beyanlar arasındaki çelişkinin giderilmeye çalışılması, eğer giderilemezse katılanlar ile şikayetçinin yeniden dinlenilerek sanığın söylediği sözlerin açıklattırılması, hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı, hangi sözlerle hakaret ettiğinin açıklanıp, tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek,

sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi, 2.Kabule göre de, Sanığın hakaret eylemini cadde üzerinde gerçekleştirmesi nedeniyle aleniyet unsurunun oluştuğu ve 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A.

Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden, 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden, Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesinin gözetilmesine, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca, Diyarbakır