Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2025/9602 K.2026/5619

Yapılan ön inceleme neticesinde. 5235 sayılı Kanun'un 25. ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 07.11.2015 tarih ve 29525 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan karar uyarınca 20.07.2016 tarihinde göreve başlamasından önce, Yerel Mahkemece 08.02.2008 tarihinde sanık hakkında verilen hükmün Yargıtay'ın temyiz denetiminden geçmiş olması nedeniyle bozma sonrası açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması suretiyle verilen mahkûmiyet kararının temyiz kanun yoluna tabi bulunduğu gözetilmeden,

Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararının hukuki değerden yoksun ve sanığın 19.08.2019 tarihli dilekçesinin de temyiz talebi niteliğinde olduğu belirlenmekle, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilerek, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun'un 125/3. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın tür ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereğince 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

Suç tarihinden itibaren, önceden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarihten, deneme süresi içerisinde işlenen suç tarihine kadar geçen durma süresi de dikkate alındığında, 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

II. KARAR