Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2002/7438 K.2002/12019

818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 41 ]

818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 49 ]

"İçtihat Metni"

Davacı Maliye Hazinesi vekili tarafından, davalılar Nabi ve diğerleri aleyhine 8.9.2000 gününde verilen dilekçe ile davalıların haksız eylemi nedeniyle ödenen tazminatın rücuen davalılardan tahsilinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 5.2.2002 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan Nabi tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalılardan Nabi tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davalıların haksız eylemi nedeniyle zarar görene ödediği tazminatı rücuen zarar veren davalılardan istenmektedir. Rücuen teminat istemlerinde sorumluların birden fazla olması durumunda yasa hükmünün bir gereği olarak her sorumlunun kusur oranına göre sorumluluğuna hükmetmek gerekir. Artık zincirleme sorumluluğa karar verilemez. Bunun içinde her davalının zararlandırıcı eylemdeki kusurlarının belirlenmesinde zorunluluk vardır.

Şu duruma göre, mahkemece yapılacak iş, her davalının kusur oranları belirlenmeli ve davacı tarafından yapılan ödeme bu orana göre davalılara yükletilmesine karar verilmelidir. Mahkemenin açıklanan bu yönü gözetmemiş olması bozmayı gerektirmiştir.