Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2007/14074 K.2008/13389

4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 995 ]

"İçtihat Metni"

Davacı Y.. vekili Avukat Ü.. tarafından, davalı T.C. Adalet Bakanlığı aleyhine 21/10/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/05/2007 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davalılar İbrahim A... A...

R... vekili ve davalılar İ.. ve M... vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 04/11/2008 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat Özge le karşı taraftan davalılardan İbrahim ve diğerleri vekili Avukat Ata geldiler. Dğier davalılar adlarına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı.

Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, ekili ürünün bozulması sonucu oluşan zararın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, babasınında müşterek malik olduğu 258 nolu parseli, babasından sezon için kiralayıp, kira ilişkisine istinaden barbunya fasulyesi ektiğini, davalıların traktörle sürerek ürünü henüz yeşil olum aşamasındayken bozduklarını belirterek zararının tahsilini istemiştir.

Davalılar, 258 nolu parselin müşterek mirasçısı R.. E..'den intikal ettiğini, kök murisin ölüm tarihi 1999'dan beri kullanılmadığını, tarafların haricen anlaşıp 258 nolu parselin Nisan'da sürülerek nadasa bırakıldığını, ekime hazır taşınmaza davacının fasulye ekerek tecavüz ettiğini, haricen anlaşma çerçevesinde dava konusu taşınmazın davacının babasına intikal eden taşınmaz olmadığını, davacının kötüniyetli olup, fasulyelerin 3-5 günlük iken sürüldüğünü, davacının kendi kusurlu hareketi ile oluşan zarar ve masrafları isteyemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının kira ilişkisini ispatlayamadığı ve muris adına tapuda kayıtlı taşınmaz üzerinde hiçbir sıfatı olmadığı halde ekim yaptığı, kötüniyetli zilyet olarak ancak zorunlu giderleri isteyebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu 258 nolu parselin 2780/32256 hissesi R... E... adına kayıtlıdır. R.. E..'in hissesine düşen miktar 16250 m²

² tarla vasfındaki taşınmazdır. R..E..'le birlikte davalı A.. Ç.. ve dava dışı çocukları mirasçıları olmuştur. Bir kısım davalılar R.. E..'in mirasçısı olan kız evlatlarının eşleridir. Dava konusu taşınmaz iştirak halinde mülkiyete tabi taşınmaz olup, davacının herhangi bir miras hakkı yoktur.

Davacı, hak iddiasına dayanak kira anlaşmasını ileri sürmüştür. Dosyaya ibraz edilen "İcar Anlaşması" başlıklı adi yazılı sözleşme, davacı ve davacının babası H... E.. arasında 25 Şubat 2005 tarihinde yapılmıştır. söz konusu sözleşmede 258 nolu parselin tamamının 2005 yılı sonuna kadar beşmilyar fiyatla icarlandığı ifade ediilmiştir. Ancak adı geçen sözleşme de konu edilen parsel kök murise ait iştirak halinde mülk olup, diğer mirasçıların rızası alınmaksızın yapılmış olmakla bağlayıcılığını kabul etmek mümkün değildir.

Dosya kapsamından kök muris R... E...'den intikal eden dava konusu parselin kız evlatlara, dava dışı 257,259, ve 261 nolu parsellerinde erkek evlatlara kalması konusunda mirasçıların haricen anlaştıkları ve kız evlatlara bırakılan 258 noli parselin ise davalılar tarafından sürülerek ekime hazır hale getirildikten sonra davacı tarafından fasulye ekildiği anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanunu'nun 995/2. fıkrasında "iyiniyetli olmayan zilyet, yaptığı giderden ancak hak sahibi için de zorunlu olanların tazmin edilmesini isteyebilir." şeklinde iyiniyetli olmayan zilyedin talep edebileceği giderler ifade edilmiştir. Somut olayda davacı, davalıların ekime hazır hale getirdiği araziye ekim yaptığına ve davalıların fasulye ekmek gibi bir iradeleri olmadığına göre, mahkemeceçapalama, tohum bedeli ve arazi kira bedelinden oluşan giderlerin zorunlu gider kapsamında kabul edilerek davalılardan tahsiline karar verilmesi, yasal düzenlemeye ve somut olayın özelliğine uygun düşmemektedir.

Şu halde, davacının kendi kusurlu hareketiyle sebep olduğu zararları talep edemeyeceğinin kabulü ile istemin tümden reddi gerekirken, kısmen kabulü doğru görülmediğinden bozmayı gerektirmiştir.