Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2008/14641 K.2010/1606

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ...tarafından, davalı ... Arsa Ofisi .... Şti ve diğerleri aleyhine 08/11/1999 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/12/2007 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ile bir kısım davalılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince, dava davalıların sorumluluğunda yapılmış olan binanın depremde yıkılması sonucu gerçekleşen bina ve içindeki eşya bedelinin ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

17 Ağustos 1999 tarihinde gerçekleşen deprem nedeniyle, 29.12.1995 günlü inşaat ruhsatına göre davalıların sorumluluğunda yapılmış olan bina yıkılarak kullanılmaz hale gelmiş ve bu binada bulunan eşyalar da zarara uğramıştır. Dosyada bulunan bilirkişi raporlarından, binanın statik projesinde, projelerin uygulamasında ve inşaat yapım tekniğinde hatalar yapılmış olduğu ve uygun malzeme kullanılmadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle inşaatın yapımından sorumlu olan davalıların kusurları nedeniyle zarardan sorumlu tutulmuş olmaları doğrudur. Ancak, yerel mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda, binanın yapıldığı taşınmazın fay hattı üzerinde yer aldığı ve bina; plan ve projesine, imar düzenlemelerine ve deprem yönetmeliğine uygun yapılmış olsa bile, gerçekleşen depremin 7.4 şiddetinde olduğu göz önüne alındığında binanın deprem nedeniyle hasara uğraması kaçınılmazdır.

Yerel mahkemece olayın bu yönü de gözetilerek, belirlenen tazminattan Borçlar Yasası'nın 43. maddesi uyarınca saptanan 3.380,64 YTL, 446,25 YTL ve 3.826,89 YTL zarardan uygun bir tutarda indirim yapılmamış olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davalıların 2.600,00YTL, 350,00 YTL ve 2.950,00 YTL zarardan sorumlu tutulmaları suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.