Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2008/595 K.2008/11187

818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 41 ]

818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 43 ]

818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 44 ]

"İçtihat Metni"

Davacı Ö... Uluslararası Nak. Petrol İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından, davalı Gümrükler Genel Müdürlüğü aleyhine 23.02.2007 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06.11.2007 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, gümrük kaçakçılığı iddiası ile el konulduktan sonra iadesine karar verilen davacıya ait aracın teminat ile iade edilmiş olduğu tarihe kadar kullanılamamış olmasından doğan zararın ödetilmesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından da temyiz edilmiştir.

Davacı şirkete ait çekici ile buna bağlı römork içerisinde kaçak akaryakıt olduğu gerekçesiyle el konulmuştur. El koyma sırasında yapılan incelemede araç içerisinde birden fazla ruhsat bulunduğu, araçlar üzerinde takılı olan plakaların ise sahte oldukları tespit edilmiş ve bu nedenle ayrı bir ceza davası da açılmıştır. Bunun yanında, araçta yüklü olan motorinin de yurtdışı edilmesi gereken bir eşya olduğu tespit edilmiştir. Açılan ceza davasında, motorinin dava sırasında yurt dışı edilmiş olması nedeniyle beraat ve iade kararı verilmiştir. Bu soruşturma nedeniyle el konulmuş olan davacıya ait araç, soruşturma sırasında teminat karşılığı iade edilmiştir.

Dava dosyası içinde bulunan delil ve belgeler ile ceza dava dosyası içeriğine göre, davacıya ait araçta sahte ruhsat ve plakalar bulunmakta ve taşıdığı yükün de el koyma tarihi itibarıyla yurtdışı edilmiş olması gerek-mektedir. Bu durum itibarıyla, olay tarihi itibarıyla araçlara el koyma işlemi hukuka uygundur. Araçlara davacıdan kaynaklanan ağır kusurlar nedeniyle el konulmuştur. Bir kimse kendi kusurundan kaynaklanan zararı başkasından isteyemez. Bu duruma göre davalının hukuka aykırı bir eylemi bulunmadığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmelidir. Mahkemece bu yön üzerinde durulmadan tazminat ile sorumlu tutulması doğru olmamış, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.