KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2009/10574 E., 2010/6137 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Mayıs 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
423 kelime·2 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 30/05/2008 gününde verilen dilekçe ile imar uygulaması sonucu davacıya ait binanın davalının parselinde kalması sonucu, İmar Kanunu 18. maddesine göre bedeli ödenmeden davalı tarafından yıkılması nedeniyle (haksız eyleme dayalı) maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, imar uygulaması nedeniyle davalıya ait parsel içinde kalan gecekondunun, İmar Yasası'nın 18. maddesi uyarınca bedeli ödenmeden davalı tarafından yıkılmasından dolayı uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.
Yerel mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda, davacının uğradığı zarar tutarı 7.245,87 TL olarak belirlenmiş; karar gerekçesinde de bu tutarın benimsendiği açıklandığı halde istemin tümden kabulüne karar verilerek, davalının 10.000,00 TL maddi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davalının 7.245,87 TL maddi tazminat ile sorumlu tutulması suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2009/10574, K. 2010/6137, 24 Mayıs 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama