Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2009/10881 K.2010/6076

Davacı ... ve ... vekili Avukat ...tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 09/02/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ...’in temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı ...’in temyiz itirazına gelince, dava, hırsızlık ve hırsızlık malı satın almak niteliğindeki haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 417. maddesi gereğince istemin bir bölümünün kabul edildiği durumlarda, yargılama giderleri kabul ve reddedilen tutarlara göre taraflara yükletilir. Aynı Yasa'nın 423. maddesine göre vekalet ücreti de yargılama giderlerindendir.

Davalılardan ..., yargılama aşamasında kendisini vekili aracılığı ile temsil ettirmiş ve hakkındaki davanın takip edilmeyeceğinin bildirildiği 10.2.2009 günlü oturumda bunu kabul ederek, yararına vekalet ücreti verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece davalılardan ... hakkındaki dava yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verildiğine göre, davada kendisini vekili aracılığı ile temsil ettiren adı geçen davalı yararına Avukatlık Yasası ve karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7/1. maddesi gereğince vekalet ücreti takdir edilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.