Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2009/10937 K.2010/6144

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 05/11/2008 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına mesajla saldırı iddiasına dayanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/05/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Bir siyası parti üyesi olup 1999-2004 yılları arasında partinin ilçe başkanlığı görevini yürüttüğünü belirten davacı; Marmaris’teki tüm parti üyeleri ile birlikte aynı partinin üyesi olan davalının telefonuna da bayram kutlama iletisi (mesajı) gönderdiğini, yerel seçimlerde kendisinin veya başka bir arkadaşının da aday olabileceğini belirttiğini, davalının buna verdiği karşılıkta; kendisinin parti ile ilgili çalışmalarını küçümsediğini, partilileri kullanarak zengin olduğunu dolaylı olarak belirttiğini, Belediye başkan adaylığına karşı durmak amacı taşıdığını, davalının verdiği karşılığın kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu ileri sürerek, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı ise, kendisi ile aynı partinin üyesi olan ve her başarıyı kendisine mal ederek partili belediye başkanlarına ağır eleştiriler yönelten davacının, süresi dolmadan parti genel merkez tarafından görevinden alındığını; kendisinden izin alınmadan sürekli biçimde parti aleyhine mesajlar göndermesinin kendisi ile diğer partililerin tepkisine yol açtığını, davacı tarafından gönderilen mesajların sadece bayram kutlama niteliğinde olmayıp moral bozmaya yönelik olduğunu, tepkisini göstermek amacıyla dava konusu edilen iletiyi davacıya gönderdiğini, davacının kişilik haklarına saldırı amacı bulunmayıp eleştiri niteliğinde olduğunu,

davacının “…zengin olduğuna…” ilişkin sözcüklerin, davacının geçmişte partililerin çoğunun vekilliğini yaparak para kazandığını belirtmek olduğunu, yerel bir televizyon kanalında diğer parti ilçe başkanı ile omuz omuza görüntü sergileyen davacının kendi partisinden olan belediye başkanlarına ağır eleştiriler yöneltmesinin tüm partililerde davacının iktidar partisine çalıştığı kuşkusuna yol açtığını belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelerden, aynı partinin üyeleri olan taraflardan davacının, tüm parti üyelerinin telefonlarına gönderdiği bayram kutlama mesajına, ilçenin belediye başkan adayı olarak bayram sonrası yeni bir adayın açıklanacağını da eklediği ve

parti içi çekişme ve eleştirilere de konu olabilecek sözlere de yer verdiği, aynı siyasi partinin üyesi olan davalının da tepkisini göstermek amacıyla dava konusu mesajı davacıya gönderdiği anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece, taraflar arasındaki mesajların karşılıklı olduğu, davalının kendisine gelen mesajdan hemen sonra duyduğu tepki nedeniyle, sadece davacıya gönderdiği mesajın açıklık (aleniyet) kazanmadığı, mesajda yer alan sözlerin de eleştiri ve tepki sınırları içinde kalıp davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı sonucuna varılarak, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.