KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2009/11180 E., 2010/6820 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Haziran 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
350 kelime·2 dk okuma
Davacı ... vdl vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ... ... ve ... ... aleyhine 06/04/2007 gününde verilen dilekçe ile karşılıklı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; dava ve karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/04/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar ve davalılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Tarafların diğer temyiz itirazlarına gelince, asıl dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı; karşı dava ise, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararların ödetilmesi istemlerine ilişkindir. Yerel mahkemece, asıl ve karşı davadaki istemlerin birer bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.
Dosya arasında bulunan Antalya 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2007/966 Esas sayılı davası ile davacı-karşı davalı ..., davalı-karşı davacı ... ...’a hakaret ettiği gerekçesiyle cezalandırılmıştır. Yerel mahkemece de, bu eylem nedeniyle davacı-karşı davalı ...’ın davalı-karşı davacı ... ...’a manevi tazminat ödemesine karar verilmesi gerektiği halde isim konusunda hata yapılarak, davacı-karşı davalı ... yerine ... ... adının yazılmış olduğu anlaşılmaktadır.
Maddi yazım hatası niteliğindeki bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2009/11180, K. 2010/6820, 7 Haziran 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama