Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2009/11490 K.2010/6790

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/06/2006 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Desteğin, alkollü olduğunu bildiği davalının aracında hatır yolcusu olarak taşındığı sırada meydana gelen trafik kazasında yaşamını yitirdiği anlaşılmaktadır.

Destek, davalı yanın aracına ücret karşılığı binmiş bir yolcu olmayıp sırf hatır için taşınmıştır. Hatır taşımacılığında yalnız yolcunun yararının söz konusu olduğu ve taşıyanın karşılıksız olarak onu taşıdığı gözetilerek Borçlar Yasası'nın 43. maddesi gereğince zararın bir bölümünün tazminat alacaklısının üzerinde bırakılması gerekir.

Diğer yandan, Borçlar Yasası'nın 44. maddesi uyarınca zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin yol açtığı durum ve koşullar zararın meydana gelmesine etki yapmış ise yargıcın tazminatın tutarından uygun bir miktar indirim yapması gerekir. Dava konusu olayda destek alkollü olduğunu bildiği davalının kullandığı araca binmekle zarar doğuran eyleme katkıda bulunmuştur.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, belirlenen manevi tazminat tutarından, hatır taşıması nedeniyle Borçlar Yasası'nın 43, alkollü sürücünün kullandığı araca binmesi nedeniyle de aynı Yasa'nın 44. maddesi uyarınca uygun tutarlarda indirim yapılmamış olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacılar anne ve baba yararına 13.000,00'er TL, kardeşler yararına 3.000,00'er TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.