Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2009/11768 K.2010/6929

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı İSKİ Genel Müdürülüğü aleyhine 30/07/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29/04/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı ..., kendisi ile aynı ismi taşıyan başka bir ...’deki alacağını alabilmek amacıyla hakkında icra takibi başlatan davalı İSKİ Genel Müdürlüğü'nün, mal beyanında bulunulmaması nedeni ile hakkında şikayetçi olduğunu, borçlunun kimlik bilgilerini doğru olarak bildirmediği için borçlu ... hakkında değil kendisi hakkında ceza verildiğini ve 1 gün hapiste kaldıktan sonra dosya borcunu ödeyerek dışarı çıkabildiğini belirterek, borçlu olmadığı halde icra dosyasına ödediği paranın en yüksek reeskont faizi ile birlikte ödetilmesine ve davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı ise, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, borçluya ait kimlik bilgilerini mahkemeye yeterli açıklıkta bildirmeyerek davacının cezalandırılmasına yol açan davalının en yüksek ticari reeskont faizi ile birlikte maddi tazminat ödetilmesine ve manevi tazminat ile sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

Dava, haksız eylemden ... tazminat istemine ilişkin olduğuna ve davacının tacir, işin de ticari nitelikte olmamasına göre olayda uygulanacak faiz ölçüsü, reeskont faizi olmayıp yasal faizdir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, kabul edilen maddi tazminat yönünden davalının en yüksek ticari reeskont faizi ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.