Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2009/12227 K.2010/11955

Davacı ... ve..... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 09/09/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/07/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davacılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 23/11/2010 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazına gelince; dava, elektrik çarpması nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 423. maddesi gereğince yargılama giderleri arasında bulunan karar harçları, 492 sayılı Harçlar Yasası’na ekli Tarifede yer alan düzenlemeler gereğince kabul edilen tutar üzerinden belirlenip aynı Yasa’nın 417 maddesi gereğince aleyhine karar verilen taraftan alınır. Yargılama giderlerinin hesaplanmasında, dava açılırken davacıdan alınan peşin alınan harç da göz önünde tutulmalıdır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, kabul edilen tutar üzerinden hesaplanan nispi harcın davalılardan alınıp Hazine'ye gelir yazılmasına; davacılardan alınan peşin harcın karar kesinleştiğinde ve istekleri durumunda davacılara geri verilmesine karar verilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

2009/12227-2010/11955