Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2009/12257 K.2010/8592

Davacı İçişleri Bakanlığı vekili Avukat ......,tarafından, davalı ... vasisi ... ve diğerleri aleyhine 25/07/1997 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/02/2006 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı ......, vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle yaralanan dava dışı görevliye 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Yasa gereğince ödenen nakdi tazminatın, haksız eylem sorumlusu olan davalılardan alınması istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davacı ile davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, 25.10.1996 günü Adana Çevik Kuvvetler Polis müdürlüğü önünde PKK terör örgütü tarafından yapılan bombalı intihar saldırısı nedeni ile ölen ve yaralanan polis memurları ile hak sahiplerine ödediği tazminatın, PKK terör örgütüne üye olmak, bombalı intihar saldırısına yardım ve yataklık etmek suçlarından yargılanan davalılardan rücu yolu ile alınmasını istemiştir.

Davalılar ise, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, davalıların ülke topraklarından bir bölümünü Devlet yönetiminden ayırmak, yasa dışı örgüt üyesi olarak örgüte yardım ve yataklık suçlarından yargılandıkları, intihar saldırısında ölen .......,’ın davalılar ... ile ... tarafından eyleme hazırlandığı, diğerlerinin bu olay ile ilgileri olmadığı gerekçesi ile istemin bir bölümünün davalılardan ... ile ...’den alınmasına karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalılar ...,.....,.......,.......,......, ..., .......,.......,......,......,....., hakkında Konya Devlet Güvenlik Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 1996/289 Hazırlık sayılı dosyası ile ülke topraklarından bir kısmını Devlet idaresinden ayırmaya yönelik eylemi işlemek, yasadışı örgüt üyesi olmak, örgüte yardım ve yataklık yapmak suçlarından iddianame hazırlandığı, bu iddianame içeriğinden eldeki davanın davalılarından .......,ile .......,’ın Mersin’de yakalandıkları, haklarındaki soruşturmanın Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 1996/298 sayılı dosyasında devam ettiği anlaşılmaktadır.

Diğer davalılar hakkında Adana 1 Nolu Devlet Güvenlik Mahkemesi’nin 1999/211-2000/124 sayılı dosyasında verilen kararda. Adana Çevik Kuvvetler Polis Müdürlüğü önünde meydana gelen intihar saldırısının ... ile .........,tarafından planlandığı, bombanın ......, tarafından yapıldığı ve intihar bombacısı ......,’ın giyeceği yeleğin içine yerleştirildiği,

.......,’ın ... tarafından......,’a ait, ......., tarafından sağlanan araç ile olay yerine getirildiği kabul edilmiş, ... ve .......,’un ömür boyu ağır hapis cezası ile cezalandırılmalarına,.....,, ..., ......, ile.......,’ın örgüte yardım ve yataklık etmek suçundan 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, ......,......,.....,......., ........,......., ......, ........,............, ile ........,’in ise atılı suçu işlediklerine ilişkin yeterli ve inandırıcı kanıt elde edilemediği gerekçesiyle beraetlerine karar verilmiştir.

Yerel mahkemece, intihar saldırısına katıldıkları Adana Devlet Güvenlik Mahkemesi’nin gerekçeli kararından anlaşılan davalılardan ... ile.......,’ın haklarında hazırlık soruşturması bulunduğunun Konya Devlet Güvenlik Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 1996/289 Hazırlık sayılı iddianamesinde belirtildiği gözetilerek, haklarında açılmış bir ceza davası olup olmadığı, varsa sonucu araştırılmadan, davalılardan .......,......,......, ile .......,haklarındaki istemin de reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.